HBS wint met 2-1

hbsgda
Vrijdagmiddag rond de klok van zes uur moesten de spelers van de D1 trainen op het kunstgrasveld. Met bakken tegelijkertijd kwam het regenwater naar beneden. Ik was er van overtuigd dat de wedstrijd tegen GDA de volgende dag zou worden afgelast. Gelukkig stopte het in de loop van vrijdagavond met regenen en een flinke wind blies als het ware het natte veld droog. Toch voor de zekerheid de HBS site gecheckt. Hierop stond vermeld dat de velden er netjes bij lagen en dat er dus gewoon gevoetbald kon worden. Het zonnetje scheen uitdagend en als het niet zo hard had gewaaid was het helemaal perfect (voetbal)weer geweest.
De tegenstander van vandaag was de D1 van GDA. De heenwedstrijd had HBS vrij makkelijk gewonnen. De afgelopen drie wedstrijden had de D1 slechts één punt weten te veroveren. Tijd dus om thuis het één en ander recht te zetten. Chris begon met Joost in het goal, een drie mans verdediging; Stijn centraal, Oscar en Julian als backs. Het middenveld bestond uit; Nils Wisse, Nils Nijman en Jesse V. en voorin vier aanvallers; Guido, Cody, Jesse D en Quint. De aanvallende bedoelingen van de trainer waren duidelijk. Nu was het afwachten of de spelers de theorie ook nog in de praktijk konden uitvoeren. HBS was de eerste vijftien minuten van de eerste helft zonder twijfel de sterkste partij.
Twee mooie kansen werden helaas niet benut. Tja, een veldoverwicht is mooi, maar als er niet gescoord wordt blijft alles mogelijk. En dat is nou precies wat er gebeurde. Na een uitgooi voor GDA, op de helft van HBS, wist een speler van GDA oog in oog te komen met keeper Joost. De spits van GDA rondde netjes af en HBS stond met 0-1 achter. De teleurgestelde HBS kopjes gingen hangen en de rest van de eerste helft werd er duidelijk niet goed gevoetbald. Gelukkig wist GDA verder niet te profiteren en was de schade bij rust tot één tegendoelpunt gebleven. Nu hebben we afgelopen woensdagavond bij het grote oranje gezien dat als je blijft voetballen en achterin geconcentreerd de deur op slot weet te houden een grote achterstand omgebogen kan worden in een winstpartij. Met deze geruststellende gedachte genoot ik tijdens de rust van de zonnestraaltjes.
Gelukkig bleken mijn hersenspinsels waarheid te worden. HBS begon goed en fel aan de tweede helft. Wat al snel resulteerde in de eerste kans voor het goal van de GDA keeper. Quint kreeg de bal aan de linkerkant van het goal en haalde hard en beheerst uit. De bal verdween achter de keeper en na enkele minuten spelen in de tweede helft stond de gelijkmaker op het denkbeeldige scorebord. Niet veel later was het de beurt aan Jesse D. Met een schitterend schot wist hij de tweede treffer binnen te schieten. Stijn was met een kopbal dichtbij een goal en een schot van Guido trof snoeihard de lat. HBS kwam de tweede helft gelukkig niet in de problemen en wist alsnog op vrij eenvoudige wijze de wedstrijd winnend af te sluiten. Jammer van de gemiste kansen, als er net wat zorgvuldiger was omgegaan met de kansen was de uitslag vast een stuk hoger geweest. Niemand die daar overigens na de wedstrijd nog aan dacht. De drie punten zaten in de tas en niemand die ze kan afpakken. Volgens mij is er volgende week geen voetbal voor de D1. Op 12 april staat de uitwedstrijd tegen HSV Escamp D1 op het programma.

HBS D1 op paastoer in Venray.

Easter Venray 2008

Vanwege de dreigende weersomstandigheden, de koudste Pasen in 40 jaar werd verwacht, had de organisatie de wedstrijden ingekort tot 2x10minuten. Het hele programma van deze zaterdag zat er voor de D1 om 14:20 op.

Moe, nat en enigszins teleurgesteld baanden de mannen zich naar de kleedkamers om na een warme douche, andere HBS teams aan te moedigen.

Eigenlijk vielen de weeromstandigheden mee. Het regende wel, af en toe zelfs behoorlijk, maar echt onheilspellend werd het niet.

Coach Chris had behoorlijke personele problemen. Met Victor’s afwezigheid had hij rekening gehouden. Maar het ontbreken van Stijn en Cody waren niet alleen grote tegenvallers; maar ook goed merkbaar.

De eerste twee wedstrijden, gingen zuur met 0-1 verloren. HBS bood aardig tegenstand, maar verloor ongelukkig, doch terecht. De laatste wedstrijd was snel beslist, 0-4. Helaas moest Silver met een pijnlijke heup uitvallen en trof het fraaie schot van Patrick geen doel. Volkomen terecht, deze nederlaag.

Toch, zat de stemming er goed in bij de meegereisde supporters; die bezit hadden genomen van de dug out. Maarten Bekker was zo vriendelijk om coach Chris, tactisch bij te staan en deed dat op zijn bekende wijze, tot vermaak van het publiek en de geteisterde coach.

Ach verliezen van een betere tegenstander is geen schande. Zou er morgen nog een wonder gebeuren ?

Quick D1 – HBS D1 4-1

Soms zijn er van die nachten dat ik slecht slaap. Afgelopen vrijdagnacht was zo’n nacht.
Nu moeten jullie niet denken dat ik altijd moeilijk in slaap val. Er zijn nachten waarop ik pas om een uur of vijf in de morgen in mijn nest lig. Ik hoef alleen mijn hoofd op het kussen te leggen en mijn ogen te sluiten en ik ben in dromenland. Afgelopen vrijdagnacht dus niet.
Ik denk dat ik zo’n dertig jaar geleden een jaar of dertien moet zijn geweest. Elke zaterdagmorgen speelde ik een voetbalwedstrijd. Tenminste als het niet afgekeurd was. Als ik ’s-nachts wakker werd en hoorde dat het regende kroop ik uit mijn bed, deed mijn gordijnen een stukje open en keek naar het – door de maan verlichte - grasveldje in mijn tuin. Als ik op het kleine grasveldje een redelijke grote plas water zag liggen wist ik dat de kans groot was dat de wedstrijd van morgen zou worden afgekeurd. Ik baalde dan als een stekker. Ik fantaseerde dan dat ik tenminste twee doelpunten zou hebben gemaakt. De eerste goal zou tot stand zijn gekomen na een geweldige solo vanaf het middenveld en de tweede zou ik in de slotsecondes van de wedstrijd uit een beslissende penalty hebben gemaakt. Natuurlijk rechts van de keeper, koelbloedig en secuur met rechts ingeschoten. Nu voetbal ik al een tijd niet meer en vervloek nog steeds de dag dat ik met voetballen gestopt ben. FC Den Haag bestaat niet meer, ADO speelt kl*te in een lelijk stadion in de Jupiter League en zelfs het Nederlands elftal is al jaren niet meer om aan te gluren. Oké, de uitwedstrijd in Split tegen Kroatië misschien buiten beschouwing gelaten. Clubs als PSV, AJAX doen me niet veel. Natuurlijk spelen er bij deze clubs goede voetballers maar meer dan de helft van zo’n sterren team komt uit verre landen.
Hoeveel spelers van Ajax komen nog daadwerkelijk uit Amsterdam en omstreken? Als het er één of twee zijn dan is het veel. De oude voetbalhelden van vroeger zijn er niet meer. Echte persoonlijkheden als Willem van Hanegem, Johan Cruijff, Aad Mansveld, Johan Neeskens zijn niet meer op de Nederlandse velden te bewonderen. De Nederlandse sterspelers van vandaag maken furore in verre oorden. Madrid, Milaan, Liverpool of Londen. Hartstikke goed en leuk voor de van Nistelrooijen, van Persies en andere getalenteerde ballers maar ik heb er niets mee. Als ik naar die voetballers kijk zie ik kapitale villa’s en dure sportauto’s.
Wat ik mis is passie, de liefde voor het voetbal. Juist die liefde voor het voetbal viel me op toen Julian zo’n acht jaar geleden begon bij de Fjoetjers van HBS. Niet alleen bij Julian maar bij de meeste jongens die nu in de D1 spelen was de spelvreugde duidelijk aanwezig.
Ik draai me nog eens om en zie elf gretige jongens het veld op komen. Zwart shirtje, rode kraag een verticale rood-witte bies, een zwart broekje, zwarte kousen met een rood-witte rand.
De strakke kopjes zijn klaar voor de strijd. Of ze nu winnen, gelijkspelen of verliezen doet er niet toe. Knokken zullen ze. Geen strijd geen glorie. De tegenstander van vandaag is Quick.
Wat een mooie wedstrijd zal dit worden …
De eerste wedstrijd had HBS een flink pak slaag gehad en met ruime cijfers verloren. Volgens mij met een nulletje of zes maar precies weet ik het niet meer ik heb namelijk last van een selectief geheugen. Tijd om dus wat recht te zetten. Aangekomen op Nieuw Hanenburg zie ik al enkele ouders her en der rondom het veld staan. Ik besluit om bij Kees, Rein, Richard, Oscar en Gerrit te gaan staan op de lange zij. De sfeer zat er al snel in. De mannen waren tot de conclusie gekomen dat er vandaag misschien wel een verrassing in de lucht hing. Nee geen regen of sneeuw maar een echte verrassing. Zou HBS kunnen stunten en de pijnlijke thuis nederlaag kunnen goedmaken? Quick is weliswaar koploper maar zou toch als een rode lap voor onze ontketende D-pupillen kunnen werken? Ons overmoedige enthousiasme wordt helaas al snel getemperd. Het spel dat HBS liet zien is … was niet al te best. Op momenten werd er door onze manschappen toegekeken hoe knap en netjes de Haantjes de ballen aannamen, controleerden en per express post verstuurden. Toch moesten we nog een twintigtal minuten wachtten totdat Quick de terechte 1-0 binnenschoot. Waar was nou die beleving? Waar was die wil om te winnen? Enkele krachttermen werden langs de lijn niet geschuwd om het zwalkende HBS wakker te krijgen. Even leek het erop dat HBS zich hervond. Jesse D. schoot - na een van de weinige HBS aanvallen - van ver op de keeper. De keeper van Quick schrok zowaar van de bal die zomaar brutaal was afgevuurd op zijn goal en liet de bal jammerlijk achter zijn doellijn verdwijnen. Een 1-1 stand was toch leuk voor de wedstrijd en de hoop op een goede afloop lag weer in het verschiet. Quick werd gedurende een minuut of tien knap onder druk gezet. Het vastzetten van de tegenstander leverde enkele kleine kansen op. Door directer en feller op de tegenstander te zitten maakten ook de goed spelende Quick spelers fouten.
Vlak voor rust floot de scheidsrechter aan de rechterkant van het strafschopgebied voor een gemaakte overtreding. De bal lag te ver om er direct in te gaan. De luchtmacht van Quick werd naar voren gestuurd. De bal werd richting tweede paal gepompt en daar kinderlijk eenvoudig ingekopt. Niemand maar dan ook niemand van HBS die het de inlopende spelers van kwik moeilijk maakte. Als een tegenstander groter is dan is het natuurlijk moeilijk om te verdedigen. Kies in het vervolg een man, blijf hem volgen en plak tegen hem aan. Doe er vervolgens alles aan om het scoren te beletten. Ik weet dat jullie netjes volgens de regels spelen en zo hoort het natuurlijk ook maar als je een tegenstander een “beetje” hard duwt dan fluit de scheidsrechter echt niet gelijk voor een penalty tegen.
Ruststand 2-1. Helaas sloeg het noodlot toe. Oscar bleek een blessure te hebben opgelopen en kon niet verder spelen. Jurgen net herstellende van een voorhoofdsholte ontsteking had het zichtbaar moeilijk. Toch wist Jurgen van geen wijken en speelde op karakter door totdat ook hij geblesseerd naar de kant moest vertrekken. Tot overmaat van ramp bleek ook invaller Laurens-Jan last te hebben van een blessure. HBS moest dus noodgedwongen verder met tien man. Met wat lijm en plakwerk probeerde Chris het leed nog te verzachtten maar het kwaad was al geschiedt. Quick liep verder uit naar 4-1 en HBS bleef gehavend achter, de wonden likkend. Was er verder nog wat te melden? Nog iets positiefs? Jazeker, … linksback Victor, herstellende van de ziekte van Pfeiffer zat op de tribune te kijken naar zijn makkers. Achteraf had Victor niet de leukste wedstrijd uitgekozen, maar we waren allemaal blij hem weer te zien. Nou jongens volgende week gaan jullie op Paas voetbalkamp. Ik hoop dat jullie veel plezier hebben in het verre Limburg. Wees een beetje lief voor elkaar en droom lekker.

HBS - VOC 0-2

De harde wind die over het veld raasde, maakte mooi voetbal onmogelijk. Tientallen keren vloog de bal over de zijlijn, in de sloot. Op een gegeven moment verzuchte coach Chris “Ik heb geen ballen meer” en werd een groep vrijwilligers ingezet, om continu ballen uit de sloot te vissen.

De rust werd met de beginstand bereikt. Dankzij knap werk van sluitpost Joost en zijn makkers in de achterhoede. Op het middenveld, ging het ook goed en viel vooral het strakke spel van Nederlands veelbelovende linkshandige, toekomstige fast- en openingsbowler op. Het bleek niet eenvoudig de spitsen te bereiken of in kansrijke positie te manoeuvreren. HBS had licht voordeel van de wind, maar de kordaat optredende VOC’ers, leuk in het Engels;-) wisten betrekkelijk eenvoudig onze voorhoede te neutraliseren.

In de 2e helft oordeelde de scheids, op de rand van het strafschopgebied, links van Joost, dat er een directe vrije trap mocht worden genomen door VOC. Hoog knalde de bal tegen de touwen, Joost was kansloos; iedere keeper zou kansloos zijn geweest; dus rekenen wij hem het niet aan. Dat doen wij overigens nooit, ook bij de andere spelers niet.

Zou onze Premier, deze jongens hebben bedoeld toen hij het had over de “VOC mentaliteit?”. Want aan mentaliteit ontbrak het onze bij vlagen alleraardigst ballende gasten bepaald niet. Zij waren vaak net iets sneller en feller aan de bal. Menigmaal kaapten ze het leer als het in de richting van een rustig afwachtende HBS’er werd gespeeld.

De 0-2, kwam nadat een VOC aanvaller kon uithalen, nadat het van links ingespeelde dwarrelende object door een aantal verdedigers was gemist. Ook dit keer een fraai doelpunt; waar geen enkele keeper kans zou hebben gehad; dus Joost ook niet.

Het moet gezegd worden dat HBS het wel bleef proberen. Een fraai schot van Cody van buiten het strafschopgebied ging maar net naast en er werd langs de kant al gejuicht toen bij een counter op rechts de bal aan de voor HBS verkeerde kant van de paal de achterkant van het net toucheerde.

Dit was natuurlijk een ingecalculeerde nederlaag. Het goede nieuws is natuurlijk dat wij niet kansloos de pan in zijn gehakt. Dat kan aanstaande zaterdag uit tegen Quick, als wij Stijn moeten missen, natuurlijk altijd nog. Wij hebben dan 1 punt uit drie wedstrijden; twee te weinig, maar ja de bal is rond.

Jammer dat Jurgen wegens ziekte niet kon meedoen, hopelijk is hij tegen Quick weer fit. De invallers van de D2, mogen allen terugkijken op een goede wedstrijd. Victor nog steeds in de ziekenboeg. Echt een ramp!

Gelijkspel tegen hekkensluiter LYRA D1.

Deze week staan een paar lastige wedstrijden voor de D1 op het programma.
Dinsdagavond staat de thuiswedstrijd tegen VOC D1 en zaterdagmiddag de derby uit tegen Quick D1 op het programma. VOC en Quick hebben de eerste wedstrijd tegen de D1 overtuigend en met ruime cijfers gewonnen. Een mooie gelegenheid om komende week revanche te nemen op de twee geleden nederlagen. Maar vandaag moest er ook nog een partij gespeeld worden. Onze gasten van vandaag is het elftal van LYRA D1, dat met twee punten strak onderaan staat. De verwachting bij spelers en ouders was dat de D1 deze thuis wedstrijd wel in winst kon omzetten. Uitgaan van eigen kracht en gewoon normaal blijven voetballen dan zou alles wel goed komen. Jurgen en Stein, twee belangrijke verdedigers konden vandaag helaas niet aan de wedstrijd beginnen i.v.m. blessure cq ziekte. Laurens-Jan uit de D2 was bereid gevonden om vandaag twee wedstrijden te spelen. Normaal kiest de trainer voor een vier mans verdediging, vandaag speelde Oscar en Laurens-Jan op de back posities en Julian centraal.
Het eerste gedeelte van de eerste helft was niet echt geweldig om te zien. HBS creerde wel enkele kansen maar wist de bal niet in het net te krijgen. Jesse D. stond oog in oog met de keeper. In plaats van een geplaatst schot in een van de hoeken, probeerde Jesse de keeper uit te spelen. Helaas week Jesse teveel naar de buitenkant en was de kans voorbij. Julian kopte de bal voorlangs na een vrije trap vanaf de linkerkant. Niels N. had een mooi schot na een knap opgezette aanval met een van onze diepe spitsen. Helaas ging de bal er net niet in. Toch wist Cody de score te openen. Nadat de keeper van LYRA de bal niet goed wist te verwerken schoot Cody de bal binnen. Kat in het bakkie zou je denken.... LYRA dacht daar anders over.
Vanaf de linkerkant werd er een aanval opgebouwd. Een aanvaller van LYRA kroop tussen Oscar en Julian in. De andere aanvaller stond alleen voor Joost, kreeg netjes de bal in de voeten gespeeld en haalde beheersd de trekker over. Niet veel later speelde de aanvallers van LYRA wederom simpel de verdediging uit en stond de 1-2 op het scorebord. Gelukkig was ernog de tweede helft waarin het een en ander nog recht gezet kon worden. Nils N. wist uiteindelijk de 2-2 tot stand te brengen. Julian kopte helaas vlak voor tijd nog over. Jammer van het puntenverlies. Ik hoop dat het dinsdagavond beter gaat. Vanavond gaan de jongens lekker stappen. Eerst wat eten bij de Burcht en daarna dansen op het C en D feest. Ook heeeel erg leuk.

DUNO D2 - HBS D3 1-1

Vandaag geen wedstrijd voor de D1. Toch heb ik twee voetbalwedstrijden bezocht. Op de zondag dat Radio 1 een mediaoffensief meldt dat woensdag van start zal gaan om bij diverse sporten waaronder voetbal, nieuwe jonge scheidsrechters te werven.

Dat wat ik vandaag waarnam bij de wedstrijden die ik bezocht, onderstreept wat mij betreft, dat het net zo belangrijk is om de scheidsrechters die al actief zijn, vooral in het jeugdvoetbal, te volgen, beoordelen en daar waar mogelijk, zo te begeleiden dat er aan een minimale kwaliteitsnorm wordt voldaan.

Ik weet het, niet iedereen staat te trappelen om vrije tijd te spenderen aan vrijwilligerswerk, maar in mijn visie is het mogelijk om een scheidsrechtersbeoordelingsformulier te ontwerpen dat via het Internet kan worden ingediend, ingevuld bijvoorbeeld door de leiders dan wel aanvoerders van beide teams. Aan de hand van deze wedstrijdformulieren kan een database worden opgebouwd met scheidsrechtersstatistieken. Anonieme en onpartijdige KNVB rapporteurs, bezoeken ook wedstrijden en vullen dezelfde rapportage in.

Zo heeft de KNVB een instrument om iedere scheidsrechter te kunnen volgen en adviseren bepaalde zwakke aspecten in zijn fluitgedrag onder ogen te zien en verbeteringen voor te stellen. Ook weet het aan de hand van de rapportages van haar anonieme rapporteurs, welke clubs beneden peil rapporteren en daar ook het nodige doen om de kwaliteit te verbeteren. Alles met als doel een goed scheidsrechtersbestand.

Vanwaar deze technische verhandeling? Beide wedstrijden die ik vandaag zag werden ernstig ontsierd en beïnvloed door abominabele beslissingen van de “onpartijdige”, zie onderstaand korte verslag van de wedstrijden.

DUNO D2 – HBS D3

Op het vernieuwde complex van Duno was de aftrap gepland om 8:45 uur. Silver was op vakantie en werd vervangen door Joost; Julian nam de plaats in van de eveneens afwezige Milan.

Gedurende de hele wedstrijd had DUNO het betere van het spel. Aanvalsgolf, na aanvalsgolf in de richting van de zwaar belegerde Joost. Zijn laatste lijn was echter in vorm en als het werd overlopen, toonde Joost waarom hij een uitstekende keeper is. Hij verrichtte de meest onwaarschijnlijke reddingen en oogstte ook bij de supporters van de tegenpartij, terecht veel bewondering. Daar waar Joost er niet bij kon, redde de paal twee keer.

De enige HBS uitval resulteerde in een 0-1 voorsprong bij de rust. Geheel tegen de verhouding in, maar wel lekker.

Deze gang van zaken frustreerde een DUNO leider, in die mate, dat hij het nodig vond het verbale geweld dat hij bezigde, te accentueren met een sliert speeksel dat voor een deel terecht kwam op het hoofd van een HBS ouder; maar overwegend in het gezicht van zijn niet te benijden echtgenote. Het voorval gebeurde in het bijzijn van de DUNO pupillen; die hevig ontdaan waren, door het voorbeeldige gedrag van dit heerschap.

Voorbeeldig was de reactie van de HBS ouder; of liever gezegd het ontbreken van een reactie. Hij volstond met het inlichten van DUNO over het voorval.

Een ander HBS ouder werd door de, laten wij hem maar bij gebrek aan een betere acceptabele kwalificatie Lama noemen, (het Peruaanse lastdier, niet de Tibetaanse monnik of Nederlandse komiek, bedoel ik), verzekerd dat hij buiten de poort in elkaar zou worden gestampt. Gelukkig bleef het bij deze bedreiging, de Lama was na de wedstrijd, niet in de buurt van de poort te bekennen. Of dit kwam doordat hij bij zinnen was gekomen betwijfel ik; ik acht de kans dat wel rationele elementen, 99.99% van wat je bij DUNO kunt aantreffen, hem in een dwangbuis in bedwang hield, groter.

In het Verenigd Koninkrijk, zijn sportbonden iets proactiever wanneer het gaat om het weren van ongewenste elementen uit de buurt van de jeugd; de sportende in het bijzonder. Ik heb het gelukkig niet voor het zeggen want anders zou ik de KNVB en andere sportbonden, verplichten om scheidsrechters en begeleiders, te laten voldoen aan minimale kwaliteitseisen. Lieden die zich niet houden aan richtlijnen riskeren schorsing en bij herhaling uitsluiting voor langere tijd.

Het lichtpuntje wat ik zag was dat de jongeman die bij de Lama hoorde zich vreselijk schaamde, jammer dat de Lama dat geheel ontging.

Ach die Lama, jammer, maar onze Lieve Heer heeft nou eenmaal uiteenlopende kostgangers.

Over de grensrechter van DUNO, zal ik het niet hebben. Een paar storende foutjes; allemaal in het voordeel van zijn eigen club!

De scheidsrechter was een verhaal apart. Uitgedost in stemmig geel-zwart, met een groen specsavers embleem op de linkermouw. Of hij er goed aan zou doen om een bril bij die sponsor aan te schaffen betwijfel ik. Hij zag heel goed wat er gebeurde en wist heel goed wat hij deed.

Hij had geluk dat hij in Nederland houdt en niet in het land waar de volgende Olympische spelen worden gehouden: China. Flikte hij in China, wat hij vanochtend HBS flikte dan zou hij naar een heropvoedingskamp voor partijdige scheidsrechters worden verbannen; waar hij zou worden gedetineerd, onder omstandigheden waarbij Spartaanse, als uiterst mild kunnen worden omschreven, totdat hij zijn lesje geleerd had.

Wilt U concrete voorbeelden?:
De bal wordt door een HBS’er getrapt en raakt geheel per toeval het gezicht van een DUNO boy, die ter aarde stort. Terecht onderbreekt hij het spel. Het slachtoffer wordt verzorgd. Het spel hervat met een scheidsrechtersbal? Neen indirecte voor DUNO.
De bal ketst in het HBS doelgebied af in de richting van een HBS verdediger; deze ziet zijn keeper Joost komen en biedt Joost, zonder de bal in zijn richting te hebben gespeeld of aangeraakt , de mogelijkheid te deze op te pakken, resultaat? Indirecte vrije trap, 8 meter links van het doel.
Een DUNO aanvaller trapt de bal zonder dat er een HBS verdediger in de buurt is of de bal aanraakt, over de HBS achterlijn. Beslissing? Corner.
Een HBS aanvaller gat het DUNO doelgebied in, omspeelt een verdediger en wordt neergelegd; scheidsrechter fluit en wijst naar de stip. DUNO grensrechter (en medeleider), stapt op hem af en overlegt. Uitkomst? Vrije trap DUNO
Bij de D duur een wedstrijd 2 x 30 minuten. De tweede helft duurde 42. De laatste minuut? 3!

Die scheidsrechter, nauwelijks het luier stadium ontgroeid, wist ook dat bij twijfel, DUNO de vrije trap mocht nemen. Jammer, dat er niemand is geweest, die hem heeft kunnen bijbrengen, dat partijdig fluiten zijn eigen progressie als scheids en mens, negatief beinvloedt.

Het bleef 1-1. De HBS-grensrechter in de 2e helft, vlagde niet één keer ten onrechte buitenspel. Hij zag wel meerdere keren buitenspel over het hoofd, bijvoorbeeld net voordat de gelijkmaker werd gemaakt door één van de twee buitenspel staande DUNO aanvallers. Maar liever dit, dan andersom.

DUNO kreeg minder dan het op basis van het vertoonde spel verdiende; maar teveel omdat de Lama niet verloor! (Alleen zijn reputatie en gezicht, bij allen die getuige waren van het generende voorval.)

Ado Den Haag D2 – RKDEO D1 3-3

Ik kon mijn ogen niet geloven, na 2 minuten 0-1. Uitbraak over links, Joerie (fonetisch gespeld), op links schiet fraai in de touwen. Twee minuten later, Joerie in een soort gelijke situatie, onhoudbaar, 0-2. De 9e minuut Ryan 0-3. Jammer dat Carmen en haar mannen, de druk niet op de ketel konden houden. De geraffineerde ADO-ers, die het shirtje trekken, elleboog stootje geven, irritant afhouden tot in de puntjes onder de knie hebben, komen terug 1-3. De scheidsrechter blies voor het einde van de eerste helft, toen de klok 31 minuten aanwees, RKDEO was heer en meester en meesteres (Carmen) geweest.

De klok bleef de gehele tweede helft op 0 staan. Is men bij ADO zo professioneel, dat zelfs de klok niet werd gestart, vroeg ik mij af? Waarschijnlijk wel.


ADO was in de tweede helft de betere, niet in die mate dat RKDEO dat in de eerste was geweest, maar toch! Het was pompen of verzuipen voor Carmen cs. De RKDEO coach, die in een heel andere opstelling startte dan tegen ons, paste zijn wissels toe. Ryan, werd van spits naar mid mid gederigeerd. Carmen veranderde van kant. RKDEO kwam er niet meer door, maar ADO sloeg ook geen spijkers met koppen. Totdat,

De bal hoog richting het RKDEO doelgebied werd getrapt. Een aanvaller en verdediger komen met elkaar in botsing; ruim anderhalf meter buiten het strafschop gebied. De bal wordt uitverdedigd. De scheidsrechter fluit en wijst naar de stip. De bal wordt hoog en hard rechts van de keeper ingeschoten. De scheidsrechter, verdient zo’n minkukel wel dit predikaat, laat overnemen en professioneel wordt de bal op identieke wijze in de touwen geramd.

Als mijn kleinzonen of hun teamleden, zo’n onsportieve en onterecht toegekende penalty, langzaam recht op de keeper zouden tikken, zodat het een ieder duidelijk was, dat bij HBS zulke cadeautjes niet worden aanvaard; dan zou ik zo trots zijn als een pauw. Ongeacht de einduitslag. Je verzilvert als heer geen blunders van een scheidsrechter, ten koste van je tegenstander.

Ach dat jochie van ADO weet niet beter. Sportiviteit, spelvreugde, respect voor je tegenstander zijn toch allemaal ondergeschikt aan de punten. Je speelt volgens het systeem, op je eigen plek, afdwalen doe je maar in je eigen tijd. Je vader, moeder en Opa mogen kijken, maar dienen wel hun mond te houden. (Goed idee.) Thuis speel je met z’n twaalf en een halven. (Scheids 1, vlagger 0,5). ADO is niet zo maar voor de leut een voetbalclub, het is een professionele organisatie. Hoe professioneel; hebben wij allemaal in media kunnen volgen.

Het bleef 3-3. Mede omdat de ADO vlagger, ten onrechte buitenspel gaf, toen Bill vlak voor de rand van het strafschopgebied de bal kreeg. Voor HBS de meest gunstige uitslag. Toch had ik er de pest in. Carmen was verdrietig, gefrustreerd en machteloos. Dikke tranen liepen langs haar wangen, maar ze leed in stilte. Ja Carmen, van een corrupte scheids; kan je het niet winnen en het blijft een spelletje. Je hebt met je team 2 punten verloren, jammer, maar jullie hoeven je niet te schamen, dat horen de volwassen die aan de wedstrijd meededen wel, met één uitzondering, jullie grensrechter.

Opa Paul

Zaterdagochtend.

Zaterdagochtend, 9:00 uur. HBS D3 is op bezoek bij Escamp waar het tegen de D2 zal aantreden, dat de eerste wedstrijd met ruime cijfers won. De al dun bezette tribune, raakt een toeschouwer reeds na een paar minuten kwijt. Hij “heeft het al gezien”; een HBS verdediger op eigen doellijn, tikt de bal naar een Escamp aanvaller, die het cadeautje accepteert en eenvoudig intikt.

Wie, net als ik, dacht de D3 in de pan zou worden gehakt had het mis. Tegenover een individueel sterker Escamp, stond een HBS collectief dat niet bereid was zich gewillig naar de slachtbank te laten leiden. Iedereen deed z’n best, keeper Silver en laatste man Milan vielen extra op in positieve zin. Silver heerste soeverein in zijn doelgebied en a la Stanley Menzo, ver daarbuiten. Milan, deed wat hij kon om gevaar te neutraliseren en dat was veel. Hij schroomde niet om op het keiharde veld, de ene na de andere faire sliding uit te voeren, ondanks dat hij daarbij veel pijn moet hebben geleden.

Bij een uitval scoorde Jim fraai, tegen de verhoudingen in, 1-1. Dat bleef het tot enkele minuten na de rust toen Till, een schitterende rush op rechts, koelbloedig afrondde door de bal beheerst onder de keeper door te tikken. Escamp zette een tandje bij, maar HBS wist van geen wijken.

Het beslissende moment van de wedstrijd was toen de goed leidende scheidsrechter resoluut vloot nadat een Escamp verdediger de bal met de hand beroerde en de naar de stip wees. Dat de bal daarna de goal in ging, was niet ter zake doende, de strafschop was reeds toegekend. Het duurde even voordat de bal lag waar die mocht liggen, de keeper op zijn lijn stond, aanvallers en verdedigers hun posities op de rand van de 16 hadden ingenomen. Iedereen stond er klaar voor, de bal werd feilloos ingeschoten. De scheidsrechter floot, overnemen, hij had nog niet gefloten voordat de bal was ingeschoten.

Flauw, maar correct. Didactisch een meesterlijke zet. Geen van de jongens die op het veld stonden zal ooit meer een strafschop nemen zonder dat de scheidsrechter heeft gefloten. Toch flauw, ik kon mij niet aan de indruk onttrekken dat hij treuzelde met zijn fluitsignaal om dit uit te lokken.

U raadt het al. De penalty werd niet benut. Escamp kreeg vleugeltjes. HBS ging de bietenbrug op en verloor met 3-2. Ik had een spannende wedstrijd gezien, spannender dan die van de D1 later op de dag. HBS mocht met opgeheven hoofd de arena verlaten.

Na het laatste fluitsignaal was ik aan een bakje koffie en een tosti ham\kaas toe en begaf ik mij naar de kantine. Ik was getuige van wat ik een stuitend en gênant voorval vond. Een HBS papa en een HBS opa, van verschillende spelers, meenden de scheidsrechter op zijn optreden te moeten aanspreken. Daar was geen woord Frans bij, in niet mis te verstane bewoordingen, haalden zij verbaal hun gram. De dure campagne van SIRE was aan deze heren klaarblijkelijk niet besteed. Ik hoorde de papa zeggen “Scheids, je bent een klootzak” en besloot het complex te verlaten, ik had en heb geen enkele behoefte om in de Escamp kantine, of elders, met dergelijke lieden te worden geassocieerd.

Het was leeg en koud op de tribune bij HBS. Het legioen, had deze keer ervoor gekozen om aan de kant bij de kantine te blijven. Het echtpaar Nijman had ook op de tribune plaatsgenomen. Maar gingen voortijdig weg om zich te voegen bij de grootouders van Nils; die hun kleinzoon een goede wedstrijd hebben kunnen zien spelen.

Bij Schipluiden acteerde een jonge dame, nr 8, neen niet de door ons allen gevreesde Carmen, helemaal niet onverdienstelijk, zij stond haar mannetje; maar werd wel regelmatig goed gedekt door Nils W, overigens tot volle tevredenheid van coach Chris, die gelukkig hersteld op de bank plaats kon nemen. Naar he, die flauwe toespelingen, maar als ervaringsdeskundige kan ik oprecht verklaren “A dirty mind, is a joy for ever!”.

Victor is er nog steeds niet bij, het kan helaas nog weken duren. Hebben opeenvolgende kabinetten de gezondheidszorg zo uitgehold, dat het nu vier weken moet duren voordat de ziekte van Pfeiffer kan worden geconstateerd? Als leek vroeg ik mij reeds weken geleden af of dit niet het euvel was, toen kippensoep niet bleek te helpen. Niets aan te doen, afwachten maar; kop op Victor.

De wedstrijd zelf? Schipluiden liet HBS komen en speelde op de counter. Maar de verdediging was in vorm en Joost deed dat weinige dat hij kreeg te doen foutloos. De linies sloten beter aan dan vorige week; maar trainer Chris hief menigmaal zijn beide armen ten hemel om te vragen waarom een goed opgezette aanval moest eindigen in nodeloos balverlies. Het aantal onzuivere passes? Teveel om op te noemen.

HBS had het betere van het spel maar creëerde niet veel kansen. Trainer Chris, besloot het met een verdediger minder te doen en haalde Oscar naar de kant bij een 1-0 stand en zette Daan en Noah in. De meeste van jullie weten dat ik niet altijd van harte instem met de wissels van Chris, maar de trainer heeft altijd gelijk, ook deze keer. Een van de twee invallers, ik kan ze nog niet goed uit elkaar houden en de andere 50% van het publiek op de tribune, Henk Jan, kon het ook niet zeggen, maakte de tweede en daarmee beslissende goal. Overigens viel er niets op het spel van de beide invallers aan te merken, zij deden het prima en ik moet zeggen dat het spelbeeld met 4 aanvallers mij niet tegenstond.

HBS won verdiend maar fortuinlijk. Beide doelpunten, zullen de boeken in gaan als foutje van de keeper. Ik had met hem te doen; hij pakte een aantal moeilijke ballen heel mooi en dan dit, zelfs twee keer. Ach, het is het risico van het vak en overkomt de besten, hé Joost. En dan zie je weer een verschil tussen Koning Voetbal en de Sport der Sporten, in de laatste sport mag je juichen, liefst enigszins beschaafd en ingetogen natuurlijk, voor de dingen die je team goed doet; foutjes en blunders van de tegenstander, hoe prettig ook voor de stand, worden niet met gejuich begroet. Eerder met een woord van sympathie in de trant van “Jammer Joh, goed geprobeerd..” En voor taferelen zoals met de scheidsrechter bij de D3, daarvoor moet je naar Verwegisthan!

Nog geen puntverlies dit jaar; volgende week VOC!

Vitesse Delft D1 - HBS D1 1-2

Ondanks het vroege uur was afgelopen zaterdagochtend de tribune redelijk gevuld op het Sportpark Tanthof-Zuid in Delft, waar Vitesse Delft speelt. Twee bijna even grote groepen supporters genoten gezamenlijk van de dag met mooi voorjaarsweer in 2008. De supporters van de thuisploeg waren net groter in aantal dan dat van het bezoekende HBS D1. De sfeer was ontspannen en bleef dat gedurende de hele wedstrijd, iets wat ook bijna opging voor het veld, waar zich op een enkel incidentje na een faire, maar bij vlagen toch wel stevige wedstrijd afspeelde.

De ziekenboeg van HBS was alweer niet leeg. Behalve Victor, die nu toch al weer veel te lang ziek is, had ook trainer Chris zich wegens ziekte zich moeten afmelden. Beiden worden langs deze weg een volledig en spoedig herstel toegewenst.

De eerste helft liet van beide kanten aantrekkelijk voetbal zien. Vitesse Delft, probeerde veelvuldig via hun rechtsbuiten, de defensie van HBS te penetreren. Goed werk van linkervleugelverdediger Jurgen voorkwam elk gevaar. Onze andere vleugelverdediger Oscar, was ook in goeden doen en neutraliseerde vakbekwaam alles wat op z’n weg kwam. Julian en Stijn deden niet voor hun teamgenoten onder en dus stond de laatste lijn weer als een huis.

De linies sloten goed aan en het was dan ook niet verwonderlijk dat HBS een 0-1 voorsprong nam. Hoe was een lust voor het oog. Na tijden, werd Guido weer eens fraai in de diepte aangespeeld. Hij snelde richting doel en zag dat een verdediger aanstalten maakte om te trachten de bal te onderscheppen. In een oogwenk had hij ook gezien dat centrumspits Jesse D., verstandig was meegelopen, gerend is een beter woord, en zich in een betere positie bevond dan hij. Een gave pass bracht Jesse in stelling, die heel beheerst de bal onhoudbaar voor de keeper in het doel deponeerde.

Een goal uit het boekje. Nu wil het lot dat vaste cameraman Marius ontbrak, wegens de voorbereidingen die hij moest treffen voor een niet onbelangrijke feestelijke gebeurtenis in familiale sfeer en dat vaste reserve Ruud, zich nog wel kon herinneren dat hij een camera had, maar niet meer precies wist waar. De happy few, zullen zich de beelden lang kunnen herinneren, de afwezigen zullen het moeten stellen met deze povere beschrijving, wellicht dat Theo Koomen, woorden had kunnen vinden om te beschrijven hoe mooi de goal was, maar helaas de goede man, publiceert al een tijdje niet meer.

Die eerder genoemde rechtsbuiten van Vitesse D, speelde niet onsportief, hij hield zich aan de regels, maar ging er wel stevig in. Onbedoeld speelde hij Jurgen letterlijk uit de wedstrijd, zijn linkerenkel maakte verder spelen onmogelijk. Gelukkig had men Laurens Jan (LJ) bereid gevonden om als reserve mee te komen. LJ, maakt zoals jullie allen weten deel uit van de D2, die vrijwel gelijktijdig het moest opnemen tegen en bij onze Goede Buren. Dat hij desondanks bereid was om de D1 te versterken illustreert het belang dat wordt gehecht aan een goed resultaat voor dit team. De D2 wist een knappe 1-1 te behalen. LJ, viel niet tegen, het tegenovergestelde, met elan hield hij de gevaarlijke rechtsbuiten in bedwang en speelde hij een foutloze pot.

Na de 0-1 golfde het spel een tijdje heen en weer. Bij alweer een goed en snel uitgevoerde aanval schoot Jesse D de bal op de paal, Guido zette de turbo aan en tike de bal beheerst in, 0-2.

Kat in het bakkie, dacht ik op weg naar de kantine voor het broodnodige kopje koffie. Vitesse Delft heeft dat onderdeel ook dik voor elkaar. Een ruim assortiment broodjes en andere (vette) hapjes, lekkere koffie en een snelle bediening. Om de clubkas te spekken, ging er een vrijwilliger rond met enveloppen met lootjes om de clubkas te spekken. Onder grote hilariteit, wist geluksvogel Gerrit, zijn geliefde Sylvia een gewonnen doos pralines kado te doen en alsof dat niet genoeg was nog een tweede prijs in de wacht te slepen. Het was niet de leverworst waar hij zijn zinnen op had gezet, maar een ander begerenswaardig voorwerp.

Gedurende de hele tweede helft was Vitesse Delft de betere ploeg. Gretiger en fysieker, troefden ze met name op het middenveld hun tegenstanders af en keer op keer was het aan de verdediging om de boel gesloten te houden. Van enig verband tussen de linies bij HBS, was in tegenstelling tot de eerste helft geen sprake meer.

Joost vond het niet spannend genoeg en besloot bij een uittrap de spanning er in te houden door de bal aan een geheel vrijstaande aanvaller te presenteren. Gelukkig wist deze speler het cadeautje niet op waarde te schatten en verzilveren.

Bij een schaarse vrije trap ten gunste van HBS werd Stijn, resoluut onder aanwijzing van de te veel met werkzaamheden belaste en daardoor vaak afwezige Sylvia, naar de bal gedelegeerd om vanuit een welhaast onmogelijke positie, één van zijn vermaarde vrije trappen te demonstreren. Hoog vloog de bal in de richting van het vijandelijke doel om op de lat terecht te komen en het veld weer in te springen, recht op Cody af. Hij deed wat hij moest, controleerde de bal met z’n borst en schoot hard in. Normaal gesproken zou dit een doelpunt zijn geweest, Cody deed niets fout, maar de doelman wist met een knappe reactie de bal uit zijn doel te werken. Knap gekiept. Pech voor Cody en HBS.

Cody, die een prima eerste helft speelde en in de tweede zorgde voor enkele momenten van spannende stilte op de tribune en in het veld. Van dichtbij volleerde de bal hard in wat leek zijn gezicht te zijn. Cody stortte neer als een taliban, door een Amerikaanse scherpschutter geveld. Het verschil was, dat nu iedereen hoopte dat Cody snel weer overeind zou komen. Dat lukte gelukkig, het leek erger dan het was, neem ik aan. De bal had weliswaar zijn voorhoofd geraakt, maar neus en gezicht gemist. Toch zou het mij niet verbazen als hij de volgende ochtend enige gevolgen van die onfortuinlijke ontmoeting met de bal zal hebben gehad.

De hele toestand werd bemoeilijkt door de man met de fluit. Het moet worden gesteld dat niemand vlak na het begin te klagen zou hebben gehad als hij de bal op de voor HBS nadelige stip had gelegd; maar alle andere merkwaardige beslissingen van de beste man, vielen in het nadeel van de bezoekers uit.

Hij tuinde in een klassieke schwalbe, loodrecht en zo’n meter of 10 van de penaltystip verwijderd. Omdat het niet spannend genoeg was, goochelde Joost wat met de bal, kreeg van één van de meegekomen aanvallers een duwtje op zijn doellijn, zodat een andere de bal ongehinderd kon intikken. Resoluut wees de man met de fluit naar de middenstip.

Met de 2-2 in zicht, schakelde Vitesse Delft een tandje bij, nog gretiger, nog steviger. De beide Nils’en werden stevig aangepakt. Nils W. toch al enigszins pips uit zijn bed gekomen, moest het ontgelden. Trekkebenend, bewoog hij zich met een pijnlijke knie over het veld. Alsof de druk niet groot genoeg was, besloot de man met de fluit, er iets meer spanning in te brengen. Op de plek waar normaal de corners links van de keeper worden genomen, ging de zich ook al goed werende Jesse V in duel met een tegenstander. De man met de fluit, floot. Een alleen voor hem waarneembare overtreding was niet voldoende; met nog minder dan 5 minuten te spelen stuurde hij Jesse naar de kant. HBS zou de wedstrijd met 10 man moeten uitspelen.

Gelukkig deed het dat, zonder verder averij op te lopen; mede door de bal van de goal vandaan te houden. Op grond van het in de eerste helft vertoonde spel, was de overwinning niet onverdiend. Het in de tweede helft op de mat gelegde geeft aanleiding tot vraagtekens en zorgen. De volgende dag, speelde zich een soortgelijk scenario af bij het eerste tegen ADO. Daar volgde na een in ruime mate voldoende eerste helft, een fantasieloze tweede. De linkervleugel van ADO, mocht komen om door de laatste linie te worden opgevangen. Geen aansluiting meer tussen de linie. Steeds weer de verre bal naar de linkervleugelspits. Gelukkig, kon de koppositie worden behouden en werden geen punten gemorst tegen een laag geklasseerd team.

Toch verliet ik Crayenhout gisteren goed geluimd. Het was mooi weer geweest en ik had naar een weinig inspirerende voetbalwedstrijd gekeken; maar mijn goede humeur, vanwege de afgetekende manier waarop de cricket U-13 het Kennemer Indoor Cricket toernooi won, kon niet meer bedorven worden.

Of ik volgende week na de wedstrijd tegen VOC ook goed geluimd zal zijn valt te bezien. Ik heb de eerste wedstrijd waarbij wij met 6-0 werden afgetuigd niet gezien. Mij werd verteld dat VOC een goed voetballende fysiek sterke ploeg is, die alleen vanwege hun kracht iedereen van de mat speelt. Toch een beetje in tegenstrijd met het verlies dat zij dit weekend leden tegen de ADO D2. Maar die kunnen elkaar snel en blindelings vinden, ik ben benieuwd.

**** Hier eindigde het stukje oorspronkelijk, ik voeg er het volgende aan toe***

Afschuwelijk, zo’n aankondiging op de HBS site. Ik heb haar verschillende malen zien trainen. Wat erg voor ouders, andere familieleden en vrienden. Hoe onbelangrijk zijn potjes cricket en voetbal. Je kent die mensen niet, misschien ben je wel eens langs ze gelopen in de kantine of ergens anders op Craeyenhout. Je zou ze willen troosten en een hart onder de riem steken, maar hoe vind je woorden om wildvreemden iets dergelijks mede te delen, zonder dat ze leeg, obligaat en niets zeggend overkomen. Niet!

43 jaar na de dood in een auto-ongeluk van mijn toen 9-jarige broertje Marius, zie ik en voel ik het verdriet van mijn 88-jarige moeder over dit gebeuren, nog bijna dagelijks. De tijd heelt niet alle wonden en ik ben niet dankbaar voor de tijd dat ik hem gekend heb; ik baal nog steeds van het feit dat ik hem zal blijven herinneren als een lief klein ventje en dat mijn andere broers en ik, de herinnering in zullen gaan, als een stel ouwe lullen.

Fietsers onder U, hoed U in het bijzonder voor vrachtwagens die de hoek om willen; wees er altijd op bedacht en spring desnoods zonder fiets het trottoir op.

Ik eindig met mijn favoriete Chinese gezegde:
Life is not a race,
Regard it is a journey
and savour each step of the way,
Yesterday is history,
Tomorrow a mystery,
Today a gift!

HBS sterker als Ado

Onze linkspoot Victor, ligt al twee weken met koorts in bed. Hij verveelt zich rot! Hij is begonnen met een anti biotica kuur. Wij wensen hem allen een snel en volledig herstel toe.

Marius ontbrak wegens werkzaamheden elders en eerste reserve Richard liet zich niet zien of schitterde door afwezigheid. Ruud, was de verrichtingen van zijn andere zoon aan het bekijken, dus leek het er op dat Victor zonder plaatjes de verrichtingen van zijn team moest vernemen. Gelukkig was de onvolprezen Rolf van de ons allen bekende site http://www.hbsfotos.nl/ , aanwezig om het e.e.a. voor “absent friends” en het nageslacht vast te leggen.

“L’histoire ce répéte!”. De Ado D2, bestaat voornamelijk uit de Ado E-top, waar verleden jaar de D2, ook de eerste wedstrijd verloor en de 2e won.

Onze jongens zijn groter gegroeid, dat is een feit. Hun één jaar jongere en kleinere tegenstanders waren echter stuk voor stuk, snel en behendig aan de bal. Bovendien hebben zij het in de maling nemen van integere scheidsrechters, in samenwerking met hun “vlagger”, tot kunst verheven. Menig maal werd de scheidsrechter in het ootje genomen, door de resoluut omhoog gestoken vlag, wanneer de backs en aanvaller op één lijn stonden. Ook wisten enkele Ado aanvallers, theatraal te Suarezen, nadat zij zelf met het trekken aan de tegenstander waren begonnen. Ach ja, vroeg geleerd, oud gedaan, alle aspecten van professioneel voetbal moeten aan bod komen.

De eerste helft begon goed. HBS had het overwicht en al spoedig diende de eerste kans zich aan. Knap manoeuvreerde centrumspits Jesse D, zich na vier minuten, in een goede positie. Zijn schot miste richting en ging één meter naast. In de 8e minuut, strafte hij het enige foutje van de Ado doelverdediger genadeloos af. De arme sluitpost trapte de bal naar de op ruim 20 meter vrij staande Jesse D. die beheerst de bal in het doel deponeerde.

Onze D1 speelde bepaald niet vlekkeloos, het aanspelen van de voorwaartsen liet te wensen over. Soms werd er te kort en op een kluitje gespeeld; maar belangrijk was dat de gasten in de eerste helft geen reële kans kregen. Ook mag worden opgemerkt dat het als aanvaller goed is om een zodanige positie in te nemen, dat je niet buitenspel staat als je wordt aangespeeld en rekening te houden met grensrechters tot wie de nieuwe buitenspelregels nog niet zijn doorgedrongen; of deze alleen van toepassing verklaren op hun tegenstander.

Enfin, HBS was in de eerste helft sterker, maar verzuimde de overige kansen te verzilveren. ADO had niet mogen klagen als ze de rust met een 3-0 achterstand waren ingegaan.

In de tweede helft maakte ADO duidelijk dat ze zich niet bij een nederlaag hadden neergelegd. Het speelde feller dan in de eerste en liet ook enkele leuke combinaties zien. Onze verdediging wist, soms met kunst en vliegwerk, iedere aanval te pareren. Het was goed te zien hoe Jurgen, die duidelijk in de lengte is gegroeid en in omvang van de taille is afgenomen, zich weerde en voorkwam dat zijn watervlugge opponent alleen op Joost kon afgaan.

Het spel ging, in de 2e helft, op en neer, zonder dat er over en weer goede kansen werden geschapen. Op zo’n 20 meter recht voor het midden van Joost’s doel, trok een ADO aanvaller aan zijn verdediger en viel. De scheidsrechter trapte er in, het schot eindigde in de veilige armen van Joost.

ADO werd sterker en trainer Chris maakte zijn wissels, de goed acterende Cody werd op het middenveld vervangen door de meer verdedigend ingestelde Nils W, die zich prima van zijn taak kweet. Noa,(prima) en Patrick (had al een hele gewonnen wedstrijd gespeeld, dus 6 punten deze week) maakten hun opwachting in de aanval en deden wat zij konden, maar vergroten van de voorsprong zat er niet meer in.

Het is overdreven te stellen dat pompen of verzuipen aan de orde was, maar ADO had het initiatief. Vlak voor tijd, eindigde een mooie combinatie, waarbij het hele rechterverdedigingsblok werd omspeeld, met een schot van een meter of 8 op ons doel. Joost deed waarvoor hij is ingehuurd en pakte de schuiver bekwaam.

De eerste overwinning in het nieuwe jaar is binnen en wel tegen de tegenstander waar verleden jaar de eerste nederlaag werd geïncasseerd. Qua resultaat prima. Misschien ligt het aan de winterstop, begrijp me niet verkeerd, ik ben zeer tevreden, maar ik heb jullie wel beter zien spelen. Dus goed trainen; niet alleen op het bereiken van de aanvallers, maar ook op waar je de bal moet neerleggen om optimaal gebruik te maken van bijvoorbeeld Guido’ s snelheid. Oh ja, nog een tip voor de aanvallers: “Zelfs een ezel stoot zich niet twee keer aan dezelfde steen”, gaat ook op voor buitenspel lopen!

Zoals gebruikelijk had de trouwe D1 aanhang op de tribune plaats genomen. Vandaag werden Stijn en de zijnen ook aangemoedigd door een horde jonge dames die zich heel tactisch achter de bank van ADO hadden opgesteld. Hun aanmoedigingen hadden zeker effect. Op een gegeven moment liep een kennelijk geplaagde ADO coach, het veld in om het de scheidsrechter te overleggen, wat er precies gezegd werd, was op de tribune niet hoorbaar, maar de dames werden verzocht zich verder van de bank op te stellen. Gezien het uiteindelijke resultaat mogen jullie de dames wel dankbaar zijn voor hun aandeel in de psychologische strijd.

Oefenwedstrijd HBS D1 - FC Zoetermeer 2-0

Na de twee verloren competitie duels stonden er afgelopen week, twee oefenduels op het programma. De eerste doordeweekse voetbalpot was uit tegen Hoofdklasser Verburch D1. HBS won de wedstrijd met 0-6. Afgelopen zaterdag was de wedstrijd tegen een andere hoofdklasser; de D1 van FC Zoetermeer. De regen die de afgelopen weken vele trainingen had verpest ofwel niet door had laten gaan was geleidelijk overgegaan in een ouderwets koudefront. Zaterdagmiddag lag de temperatuur dan net boven het vriespunt.HBS begon de wedstrijd zonder de gebleseerde vaste krachten Oscar en Guido. Als vervangers had Chris vandaag drie man uit de D2 tot zijn beschikking; Noa, Laurens-Jan en Pim. Over de wedstrijd valt niet veel te vertellen. HBS speelde gedurende de eerste helft slordig voetbal. Het leek erop alsof de jongens het niet echt belangrijk vonden om deze wedstrijd te winnen. FC Zoetermeer wist een paar keer gevaarlijk in ons strafschopgebied te komen. Het was FC Zoetermeer die in dit stadium van de wedstrijd op een voorsprong had moeten komen. Gelukkig voor HBS, hadden ook de aanvallers van de tegenpartij niet hun dag. Het was zelfs HBS dat na een flitsende counter op een geflateerde 1-0 voorsprong kwam. De 1-0 was tevens ook de ruststand. De trainer moet in de rust de jongens op het hart hebben gedrukt dat het vertoonde spel wederom onder niveau was. De tweede helft was ook niet perfect maar wel wat beter om aan te gluren. HBS liet meer combinatievoetbal zien. Hierdoor was het HBS dat meer in balbezit kwam en daarmee het spel naar zich toe trok. De inmiddels ingevallen Noa was lekker bezig aan de linkerflank en zag zijn optreden beloond worden met een doelpunt. Laurens-Jan en Pim kwamen ook in de loop van de tweede helft in het veld. Uiteindelijk bleef het bij de 2-0 en won HBS nog vrij gemakkelijk dit oefenduel. Deze week kunnen de spelers nog lekker trainen en daarna is het alweer kerstfeest. Op zaterdag 29 december is op HBS het oliebollentoernooi. Dat is de laatste kans, dit jaar voor onze pupillen om hun kunstjes op het veld te vertonen. Ik wil iedereen nog een fijne kerstdagen toewensen en een voorspoedig voetbaljaar 2008 !

VOC D1 - HBS D1 ZES-NUL !

Heren heren wat een slechte wedstrijd. Voor deze keer zou het mooi geweest zijn jullie, na de match, te laten toeschreeuwen door een trainer ala koning v. Gaal (“ben ik nou gek of kennen jullie nu effe niet meer voetballen”). Wij aan de kant werden er wel een beetje stil van.

Met een lichte wind mee wisten jullie na de eerste tien minuten het spel aardig te spelen.

Maar dan in korte tijd twee grote persoonlijke fouten met als direct gevolg twee bloed sacherijnige goals tegen. Echt alsof we drie classes te hoog spelen. Ja, je hebt het al begrepen geen hosanna deze week en ook geen grappige rijm over een onnodig verloren wedstrijd maar gewoon ’s effe ongezouten kritiek. Jullie zijn D1 en volgens Bart en Robin moest Chris er mooie dingen mee kunnen doen. Die lijn leek ingezet maar is nu wel even ver te zoeken. Tegen ADO speelden we beter dan bij VOC en ook Quick had aan ons meer werk. Dat kan toch niet. Chris vindt jullie best een goed team, en niet onbelangrijk, een leuke groep. Rijst de vraag waarom zien we daar niets van terug. In de tweede helft een gedurfde strategie met vier spitsen. Goeie keus, keren dat tij. Maar dan is 1 op 1 dekken achterin wel een harde voorwaarde. Hoe kan dat dan in een flits twee keer fout gaan.

Oké, sommige VOC mannen waren een ruime maat groter, maar maakte daar veel minder gebruik van dan bv. Quick. Ik vond ze echt niet indrukwekkend. Ja het waaide in de tweede helft ruim harder tegen en dat helpt niet. Wie weet waar het aan ligt, mag het zeggen. Gaat iedereen nou wel op tijd naar bed om de volgende dag te presteren? Ik zie ook een lichtpuntje. Ook al gaat het even slecht, jullie gaan niet onderling lopen mopperen. Maar ga nu eens meer praten. Geef aanwijzingen, maak je zichtbaar, loop je vrij en hou je aan je opdracht.



Let op jongens er komen echt geen witte zakdoekjes voor de coach…….maar misschien hebben we wel rode lappen nodig voor jullie.



Nou ja één geintje dan. Met Cruiff gebeld alles doorgesproken en zijn commentaar luide; “Zit je in een dalletje ken je alleenig nog omhoog” “speel je slecht ken het de vollegende keer alleenig maar beter gaan …simpel toch”. Duidelijke taal, doe er wat mee.



Klaar zand er over en zaterdag tegen Zoetermeer een goedmakertje voor de fans langs de lijn.

Richard W.

Enige bedenkingen vanuit Zurich van onze politieke verslagever ter plekke.

Nog steeds enigszins onwel vanwege de onnodige nederlaag tegen RKDEO, stapte ik het vliegtuig in op weg naar Kloten. Het vliegveld van Zürich in Zwitserland. Het land waar je als allochtoon mag vertoeven als toerist met een maximum verblijf van 3 maanden of als gastwerknemer zolang je een werkgunning hebt. Die je kunt krijgen als je een baan hebt en werkt. Je mag ook blijven als je voldoende pecunia bij elkaar hebt geharkt om bij de grootste calamiteiten zelf voor de kosten op te dragen, zonder de Zwitserse staat een sou te kosten.

Komend uit een kikkerlandje geplaagd door een scala van problemen kijk je hier je ogen uit.

In Nederland hebben wij de dienstplicht reeds enige jaren afgeschaft. Zover zijn ze hier nog niet. De dienstplicht bestaat nog steeds. Na hun opleiding krijgen dienstplichtigen hun wapens en munitie mee naar huis, om bij eventuele mobilisatie snel bewapend te kunnen aantreden.

Een dienstplichtige rekruut heeft in een vlaag van verstandsverbijstering twee volkomen onschuldige teenagers die op een bus stonden te wachten, met zijn dienstwapen doodgeschoten. Algehele verontwaardiging natuurlijk, reden voor verontruste burgers om een referendum te laten uitschrijven om het wapenbezit te beteugelen. Referenda, zijn hier in tegenstelling tot ons land, bindend en geen wassen neus. Het is dus even afwachten, om te zien of bij een algehele mobilisatie in de toekomst, het leger wel snel genoeg paraat kan zijn.

Zwitserland is door de eeuwen heen neutraal. Het wenst geen partij te nemen in internationale polemiek. Ooit was dat bij ons ook zo, totdat een van oorsprong Oostenrijkse onverlaat hier een einde aan maakte. Geen Zwitser die het in z’n hoofd zou halen om deel te nemen aan vredesmissies zoals wij in Afghanistan. Opbouw missies, waar wel 20 miljoen wordt uitgegeven om het geteisterde land weer op de been te helpen. Dat het 1000 miljoen kost om de opbouw te kunnen beschermen is natuurlijk volkomen normaal. Je moet wel een gaatje in je kop hebben als je denkt dat je zou kunnen volstaan met 20 miljoen voor bescherming en 1000 miljoen voor opbouw.

Zij hebben hier ook een minister van financiën. Iedere werknemer in dit land gaat gebukt onder de zware druk die door dit bewindslid wordt opgelegd. Er kan wel maximaal 6.5% belasting worden geheven op inkomens boven de miljoen francs! Schandelijk vinden ze hier. Het heeft geen zin om het door onze Bos gehanteerde schijvensysteem uit te leggen. aan een autochtone Zwitser, die zou er niets van begrijpen.

Er is vaak gemijmerd over wat de staat van de Nederlandse economie zou zijn; als Nederland destijds het Zwitserse model zou hebben gehanteerd. Je hebt natuurlijk niets aan dat soort analyses omdat het waarschijnlijk de verwildersing in de kaart zou spelen.

Het is bijna kerst. Overal zie je kerstmannen rondlopen en staan er kraampjes waar glühwein en andere versnaperingen worden verkocht. Om 5 uur ‘ochtends gaan de kerkklokken om de gelovigen op te roepen tot de ochtenddienst. Middels een referendum is verleden jaar de bouw van een moskee verboden. Stel je voor zo’n op zichzelf mooi gebouw in het straatbeeld, dat kan toch niet en het kabaal dat er minstens 5 keer per dag wordt gemaakt.

Ik ben er nog niet van overtuigd dat referenda op deelgemeentelijk niveau wel een goed idee is voor Nederland. Het zou er best toe kunnen leiden dat jonge dames niet meer in spijkerbroek en zonder hoofddeksel in het openbaar mogen verschijnen en dat gun je natuurlijk geen mens. Toch zijn er gemeenten waar de partij, die gelukkig met terugwerkende kracht dankzij de raad van State alsnog haar rechtmatige subsidie zal ontvangen, de meerderheid heeft. In dat soort gemeenten krijgt de inmiddels weer naar Spanje vertrokken goed-heiligman, geen kans op een ontvangst van de burgemeester.

Vlak achter mijn hotel hebben de verschoppelingen van deze maatschappij, die hun enige toevlucht vinden in alcohol en andere hallucinerende versnaperingen, zich verzameld onder een groot afdak dat leidt naar een winkelcentrum. Samen met het nabij gelegen park is dit een plek waar ze door de gemeente worden gedoogd. Het doet mij aan Amsterdam denken, waar je ook in sommige wijken lieden aantreft die hun leven zo hebben ingericht. Het grote verschil is, dat wanneer je een allochtoon op die plekken ziet;.hij gekleed is in een opzichtig roodachtig uniform met reflecterende gele strepen en dat hij is uitgerust met een bezem of papierprikker en als enige werkt.

De Zwitserse keuken is niet bijster interessant, deugdelijke, smakelijke kost; is de omschrijving die mijns inziens het beste past. In de goede oude gulden tijd vond ik Zwitserland redelijk duur, misschien omdat je toen minder francs kreeg dan guldens die je inwisselde; met de euro is dat anders. Ik heb het idee dat het nu goedkoper is dan bij ons. Voor zo’n 50 francs een lekkere drie gangen lunch, inclusief aperitief, een lokale rode wijn, die ik niet aan wickedwines.nl zou kunnen aanraden, espresso en perenbrandewijn. Het avondeten viel iets duurder uit, maar dat heb je als je terrine van fazant, getruffeerde haas van edelhert met een plakje ganzenlever, vergezeld van geestrijk vocht dat ook bij de sponsor van onze cricketers te betrekken is, wenst te nuttigen.

Jammer dat ik verstek moest laten gaan op het zo leuk verlopen Sinterklaasfeest. Wat een hamerstuk ter voorbereiding van mijn komst hiernaartoe moest zijn, werd basis voor een langdurige en soms vurige discussie, waar pas ruim na elven, consensus over was. Ik had natuurlijk weer mijn mobieltje niet bij me, dus afbellen was er niet bij.

Genoeg slap geOH. Al het voorgaande ter zijde. Verleden week was mijn “man of the match” Gerrit. U allen bekend, die jonge man die heel vroeg zijn bed uit moest om zijn kapsel presentabel te maken. Gerrit, wiens luide aanmoedigingen, zelfs het toch niet geringe stemgeluid van trainer Chris overstemde, bleef tot het bittere einde onze jongens tot daden aansporen. Het mocht niet baten, ieder team heeft wel eens een off day.

De weersberichten uit Nederland stemmen mij licht optimistisch. Misschien, wordt alles wel afgelast. Tot mijn spijt ben ik er zaterdag tegen VOC niet bij.

Ik reken er op dat als er wordt verloren het niet aan jullie inzet zal liggen. Het is geen schande om van een betere tegenstander te verliezen; maar het is natuurlijk veel leuker om tegen een hoger geklasseerde tegenstander te stunten, zoals Honselersdijk deed, door uit met 1-0 van Quick te winnen. Het verslag op hun site doet vermoeden dat de druiven zuur waren bij de goede buren.

Opmerkelijk dat kennelijk de arbiters bij Quick van het niveau BVCB\RKDEO zijn. Geef mij de HBS arbiters dan maar, die liever tegen de kraaien fluiten dan de schijn van partijdigheid tegen zich krijgen. Veel plezier en succes en niet vergeten het is maar een spelletje! Svp z.s.m. een verslag op deze site.

Opa Paul

Foto's Sinterklaasavond

RKDEO D1 - HBS D1 1-0

Sint stond langs de kant

He, wat is er met D1 aan hand



Wat vorige week nog stond

Zakte jammerlijk door de grond



Sint speelde rechtsback

De verdediging stond als een hek



Misschien is het een bevlieging

Maar wellicht mist D1 bezieling



Als de keeper de bal laat vallen

Mot je die der effe in knallen



Sint hoopt dat jullie met elkaar gaan praten

Want zo vallen er steeds gaten



Weer zo’n bal door de lucht

We zouden kaatsen zucht



Ga er nu eens vol op af

Dan graven we langzaam aan hun graf



Echt die tweede bal moet gewonnen

Dan is de aanval al weer begonnen



Sint is niet tevree

D1 moet als Mozes door de zee



Mannen jullie waren het bokje

Je hebt verloren van een rokje



Mannen dat is zo’n ding

Je weet wel dat draagt een string



Carmen was de naam van het beest

Ze beet 14 HBS-ers in hun reeet



Jongens was het vroeg?

Of kwam de helft net uit de kroeg



Jongens even zonder rijm

Zo is het geen gein



HBS:

-zeker 50% bezit

-de meeste schoten op het goal

-de beste keeper

-niet je dag

-te laat naar bed?



RKDEO:

-werkt harder

-vecht voor de bal

-heeft meer conditie

-praten meer met elkaar

-winnen altijd de tweede bal



Streep er onder en dan hadden we deze moeten winnen zo simpel is dat.



Sint en coole voetbal Piet (W)

Individueel of team ?

Welk doelpunt vinden jullie mooier; de rush van Pluisje tegen Engeland of het mooie team goal van Carlos Alberto tegen Italie ?


Individueel of teI

HBS en allochtonen.

Als ik lui op de bank TV lig te kijken, zap ik regelmatig. Meestal om die vervelende reclamespots te ontlopen. Op TVWest zag ik een bekende verschijning de trainer van HBS. Het was een programma over het lokale voetbal. Ik onderdrukte mijn neiging om het volgende station op te zoeken, de stijl van de presentatoren sprak mij niet direct aan, maar had geen spijt dat ik was blijven kijken. Veel wetenswaardigheden over voetbal in Den Haag en omgeving

Op de vraag waarom er zo weinig allochtonen bij HBS spelen, kon je aan de lichaamstaal van de heer De Jong zien, dat hij met de vraag in zijn maag zat. Hij dacht dat de hoogte van de contributie mogelijk een drempel zou kunnen zijn, vroeg zich af waarom hem die vraag gesteld werd, memoreerde een ledenstop, maar zei dat alle allochtonen die zich aanmelden welkom waren en constateerde dat 2 van de 11 die afgelopen Zondag de kleuren van HBS verdedigden allochtoon zijn. De jongere presentator van het programma wilde de discussie ook niet aan en gaf als reden op dat er weinig allochtonen rond Craeyenhout wonen.

Zelf heeft die vraag mij nooit echt beziggehouden. Wel heb ik mij enige jaren zeer vermaakt met het voornemen van een inmiddels vertrokken bewindsvrouw om alle allochtonen een inburgeringsexamen te laten afleggen. Wat wilde het geval? Door de gehanteerde regeltjes zou een broer van mij als allochtoon worden genoteerd, terwijl ik natuurlijk autochtoon ben. Goed hé, van de wetgever die in 1998, ik citeer de Volkskrant
“De 'Wet Allochtonen'(1998) spreekt van "...mensen die geboren zijn in, of waarvan één van de ouders geboren is in Turkije, Marokko, Suriname, Nederlandse Antillen, Aruba, voormalig Joegoslavië, of in overige landen in Zuid- of Midden Amerika, Afrika of Azië, met uitzondering van Japan en voormalig Nederlands-Indië..."

In Japan geboren inwoners van Nederland zijn dus autochtoon; maar mijn kleinzoon David niet omdat zijn vader in Suriname geboren is, terwijl zijn moeder natuurlijk ook autochtoon is. Winnetou, zou in Nederland wonend autochtoon zijn en ook alle Australische aboriginals en Nieuw-Zeelandse maories. Een onzinnige discussie. Je moet politicus zijn, om je er mee bezig te willen houden.

Toch maar goed dat ballotage is afgeschaft, heb je de schijn ook niet tegen.

Gisteren was de beroemde schaatsheld Ard Schenk op TV. Hij zet zich in voor behoud van een broedgebied van grutto’s in zijn woonomgeving. De eigenaar is met lokale boeren overeengekomen dat zij er vee mogen laten grazen. Schijnbaar slecht voor de vogels al die koeienmest. Een autochtone inwoner blijkt helemaal voor het idee en meldt dat alleen de ‘import’ tegen is. Ard Schenk zegt er al 33 jaar te wonen en zich er thuis te voelen. Dat zal ook wel, hij wordt door de autochtonen getolereerd en ook wel geaccepteerd, maar hij blijft import.

Allochtonen en HBS, een “non issue”

De D1 breekt de ban en wint zonder Stijn! BVCB-HBS 1-3

Onze rots in de branding vertoeft ergens in Spanje voor een bruiloft of andere droevige gebeurtenis, terwijl zijn team in Bergschenhoek moest aantreden tegen het thuis matig presterende BVCB. Dat deze tegenstander niet mocht worden onderschat, met een uitoverwinning tegen RKDEO en gelijkspel tegen Ado, was de mannen bekend.

Uw vaste verslaggever, moest wegens verplichtingen aan zijn werkgever verstek laten gaan; dus geen wedstrijdbeelden deze keer en een verslagje van een reserve. Ik zit de laatste tijd vaak in de auto; om een beetje bij te blijven met de actualiteit staat de radio meestal afgestemd op Radio1. De kans op een kakofonie van geluiden dat door de jongelui van tegenwoordig als muziek wordt aangeduid is op deze zender het kleinst. Zo af en toe als er eentje zich dood heeft gespoten of door een bandlid is neergeschoten, een kort fragmentje. De laatste tijd hoor je daar regelmatig reclame van Sire, gericht op ouders en supporters van sportlieden. Er schijnen ook spotjes te zijn op TV, maar die heb ik nooit gezien.

De weergoden waren ons gunstig gezind. Een heldere hemel, weinig wind, zelfs even een aangenaam zonnetje kortom, ideaal voetbal weer. Het complex van BVCB is ruim van opzet en zeer goed uitgerust. Het aantal reclameborden rond het hoofdveld doet vermoeden dat de locale middenstand ruimhartig deze vereniging ondersteunt. Tijdens de warming up, valt op dat BVCB fysiek gezien niet zo veel van onze jongens verschilt. De grootsten waren groter dan de onze, de kleinsten ook. Maar er was geen reden om tegen ze op te zien.

De wedstrijd begon met een iets sterker HBS. Het spel golfde heen en weer. De meest opvallende rol was weggelegd voor de scheidsrechter. Een thuisfluiter uit het boekje. Met SIRE in gedachten, volstond ik met afkeurend gemompel en gefronste wenkbrauwen. Zijn beslissing om net buiten ons strafschopgebied, BVCB een directe vrije trap toe te kennen omdat een aanvaller door twee van de onzen simultaan zou zijn aangevallen was even belachelijk als onjuist. Feit was wel dat de bal hoog in het doel verdween. Joost was kansloos. 1-0!

Toen even later op de rand van het strafschopgebied, rechts van onze doelwachter alweer volkomen ten onrechte een directe vrije trap werd toegekend aan de thuisploeg, hield ik mijn hart vast. Op magistrale wijze tikte Joost de hoog ingeschoten bal over het doel. Joost is letterlijk en figuurlijk gegroeid. Hij is een prima sluitpost en straalt dat ook uit. Er zijn er die vinden dat hij verbaal meer aanwezig moet zijn, maar ik kan mij wel vinden in “Zwijgen is goud.”

Bij de 5e scheidsrechterlijke dwaling, schoot onze grensrechter en statisticus Rein Hoogendijk uit de slof. Luid protesterend wees hij de leidsman er op, dat hij partijdig floot. Ik zag het al voor mij, Rein Hoogendijk aan de virtuele schandpaal, die de officiële HBS website, helaas ook is geworden. Met veel misbaar worden de namen genoemd van vermeende overtreders. Waar ze van worden verdacht en wat hen tot hun vermeende wandaad heeft gebracht wordt ons niet verteld. Ik neem aan dat wij ooit zullen vernemen welke sanctie de overtreders opgelegd hebben gekregen en wanneer van toepassing dat bij nader onderzoek de genoemde sanctie ten onrechte bleek te zijn opgelegd. Ik weet alleen dat als een onverlaat, tijdens of na de wedstrijd, de euvele moed zou hebben om één van mijn oogappels te schoppen, hij kan rekenen op het feit dat ik zal reciproceren. Jammer, als de hoeders van normen en waarden bij HBS of de Nederlandse staat hier aanstoot zouden nemen, ik zou als oude opa natuurlijk beter moeten weten, maar een corrigerende trap op een achterwerk, moet kunnen vind ik.

Gelukkig escaleerde de situatie niet, er viel geen onvertogen woord, de virtuele schandpaal blijft Rein bespaard. Zijn protesten hadden succes,voor meer dan één helft blies het individu onpartijdig. Tijdens het laatste deel van de tweede helft viel hij terug op zijn oude gewoonte. Walgelijk!

In de tweede helft, kon ik de gedragingen van de grensrechter van BVCB waarnemen. Onvoorstelbaar, hoe een volwassen iemand, consequent en schaamteloos zijn eigen club bevoordeeld. Twee volwassen lieden die de tegenpartij een oor aan naaien. Misschien wel een nieuwe doelgroep voor SIRE.

Het moet gezegd worden dat de sfeer op het veld prima was. Er werd sportief gespeeld en er waren geen grove overtredingen. Ook het publiek langs de kant gedroeg zich voorbeeldig en de jeugdige aanhang van BVCB verdient een compliment omdat het tot de slotminuut hun favorieten bleef aanmoedigen.

Kort na de achterstand werd Jesse D in de punt van de aanval op de rand van het strafschopgebied aangespeeld. Koelbloedig werkte hij af: 1-1. De ruststand.

“Gaan wij achterin nu al één op één spelen?”, vroegen enkele HBS fans zich af bij het begin van de tweede helft. Trainer Chris had een extra aanvaller opgesteld. Jammer dat er geen videocamera aanwezig was om het eerste kwartier integraal op Youtube te zetten. HBS speelde soeverein. Er zijn geen superlatieven te bedenken om enkele oogstrelende combinaties te beschrijven. Jesse D en Quint zorgden voor de 1-3. Een goede afspiegeling van de verhoudingen op het veld.

Naarmate de tijd vorderde raakte HBS het initiatief kwijt. BVCB bleef komen. Onze backs kregen het druk en waren heel lief voor hun tegenstanders. Er bleek een logische verklaring voor het gebrek aan stevigheid, (onze jongens spelen nooit hard), zij wilden het risico niet lopen dat de scheidsrechter meer vrije schoppen zou toekennen op Stijnafstand.

De gehanteerde speelstijl kost veel kracht en het zou ook zo maar kunnen dat de collectieve pijp langzaam leeg raakte. Wat kan zo’n helft lang duren! Niemand had bijgehouden wanneer er precies werd afgetrapt, de stadionklok wees 11:30 toen het bevrijdende eindsignaal klonk. Trainer Chris, betuigde tevreden te zijn met de uitslag en het vertoonde spel. Vooral dat eerste kwartier van de tweede helft, viel goed bij hem in de smaak. Op het juiste moment besluiten een extra aanvaller in te zetten is misschien ook wel een idee voor Van Basten!

Een uur en een kwartier later betrad de D3 thuis het veld. Het zonnetje was verdwenen er waaide een koude wind. Het werd een spannende wedstrijd. Tegen de verhoudingen in scoorde HBS. De goed opgestelde scheidsrechter constateerde dat de bal de lijn reeds volledig had gepasseerd voordat de verdediger het wegwerkte. Wat de man naar zijn hoofd geslingerd kreeg, zou zelfs niet gekuist op radio of TV mogen worden uitgezonden. Reclamemakers, ook die van SIRE, weten het al jaren, de boodschap komt niet altijd aan!

Kort na het eerste doelpunt, scoorde Patrick knap de 2-0. Met de rug tegen de muur, werd het uiteindelijk toch nog een overwinning met het kleinst mogelijke verschil. Een knappe prestatie van de jongens. Het werd dus een zespunten weekend voor Opa, die het vierde met een borrel, die overigens al koel stond;-)

D1 bikkelt en wint thuis met 4-3 van HSV Escamp D1.

Vandaag stond de thuiswedstrijd tegen naaste concurrent HSV Escamp op het programma. Het was duidelijk te zien, op de door onze trouwe supporter Rein H. uitgeprinte KNVB ranglijst, dat de spelers van Escamp makkelijk konden scoren, maar ook net zo makkelijk een paar doelpunten om de oren konden krijgen. Het was dus zaak om vandaag scherp te beginnen; om zo onze tegenstander niet in hun spel te laten komen. Zoals we vaker dit seizoen hebben gezien begon de D1 van HBS, redelijk aan de wedstrijd. Na een fase dat beide partijen elkaar voorzichtig aftastten, waren het de spitsen van HBS die de eerste kansen hadden om de score te openen. Helaas gebeurde dit niet en waren het onze bezoekers die na slordig balverlies de score openden. Met een 0-1 achterstand had de D1 nog tijd zat om de achterstand om te buigen in een overwinning. Het liep helaas anders... een doorgebroken spelers van Escamp werd in het strafschopgebied neergehaald en scheidsrechter Roos kon niets anders doen dan de bal op de stip te leggen. De genomen strafschop werd gelukkig niet geweldig ingeschoten en onze keeper Joost kon de bal, zonder al te veel moeite uit het doel werken. HBS kroop door het oog van de naald en was gewaarschuwd. Toch zag de rechtsbuiten van Escamp, enkele minuten later, kans om langs onze linksback te glippen en met een strakke voorzet, de bal panklaar neer te leggen voor hun aanstormende spits, die vogelvrij de bal in het goal van HBS kon schieten. Een 0-2 achterstand, dat was even slikken. Gelukkig brak Jesse D. vlak voor rust door het centrum van de verdediging van de tegenpartij en liep richting keeper.Op links had Jesse, vanuit zijn ooghoeken, de snelle Guido zien wegsprinten en gaf hem netjes de pass zodat Guido de bal beheersd kon binnenschieten. Met een 1-2 achterstand gingen de spelers richting de kleedkamer. HBS mocht blij zijn dat de schade beperkt was gebleven. De eerste helft was te rommelig verlopen over de gehele linie. De nummer 10 van Escamp; Aziz is een individueel goede voetballer. Aziz was op momenten een ware plaag voor onze verdediging. Het was daarom belangrijk om hem strak te dekken en niet in zijn spel te laten komen. HBS begon de tweede helft sterk en na enkele minuten spelen kreeg ook HBS terecht een penalty. Aan Jesse D. de eer om de gelijkmaker binnen te schieten. Jesse faalde niet en knalde de bal hard en onhoudbaar boven de keeper. Met een 2-2 stand was nu alles mogelijk. Toch kwam daar weer dat moment van onachtzaamheid; Aziz trok in het centrum van onze verdediging enkele mannen met zich mee en gaf daarna de bal aan hun linksbuiten, die de bal netjes binnenschoot. Pff. 2-3 ! Weer keek HBS D1 tegen een achterstand aan. In plaats van de hoofdjes te laten hangen nam HBS nu knap het voortouw. Jurgen was ingevallen op de rechtsbuitenpositie en deed het daar goed. Jesse D. schoot een minuut of vijftien voor het einde van de wedstrijd de gelijkmaker binnen. HBS bleef de druk op de ketel houden en de verdediging van Escamp maakte aan de rand van hun 16 een overtreding. Stijn kwam naar voren om de vrije trap te nemen. Waar iedereen een bal hoog achter de keeper verwachtte gaf Stijn een verrassende pass op Guido. Helaas zonder resultaat. Niet veel later kreeg Stijn een herkansing. Ditmaal schoot onze aanvoerder de bal netjes in de rechterbovenhoek en stond de D1 op een 4-3 voorsprong ! Laurens-Jan maakte vandaag zijn debuut in de D1. Met nog een minuut of tien te spelen, braken er toch weer enkele hachelijke momenten aan. Aziz ging op avontuur en trok drie verdedigers naar zich toe om daarna weer de bal leep op de linksbuiten te plaatsen. Deze had de gelijkmaker op zijn pantoffels maar schoot de bal, gelukkig voor ons, zwak in. Wie anders als onze rots in de branding Stijn kon de bal vlak voor de lijn wegwerken. Vlak voor tijd werd er door de scheidsrechter op het randje van de zestien een overtreding geconstateerd. Aziz stond dreigend klaar om de directe vrije trap te nemen. Hij boog de bal knap om het muurtje en belandde spectaculair tegen de paal. Gelukkig blies de scheidsrechter op zijn fluitje en waren de drie punten binnen. Wat een spannende wedstrijd was dit. Ondanks dat er fouten zijn gemaakt, hebben jullie allemaal hard geknokt voor deze overwinning en hebben jullie daarom terecht gewonnen.